Стадион дебата – Горан Зафировски, Ванчо Шехтански – Стадион 23.03.2024

Марија Воденска

Ода на стечајците

Крај Отиња, во градот под Исарот

дреме утрото со затемнување на денот,

За погребот на фабриката „Македонка“

За ограбената „Астибова“ конфекција

За разнебиденото стопанство на „Црвена Ѕвезда“

Онеме одѕивот на работниците

Забрадени со пишанките во продавниците.

Ги нема автобусите на постојките

ги нема работниците од првата,

втората и трета смена да го раздремат сонот

прегрнувајќи го денот како некогаш

со песна меѓу предилница и ткајачница.

Замре жагорот по патеките над плочникот

обрастен со мов и коров.

Цвеќето одамна свенато

засушено мириса на гробно студенило

исполнето со штрајкови на работниците

стечајците и невработените

против директорите, владарите и оние

што ги заокружија во гласачкото ливче.

Во фабричкиот круг на „Македонка“

мириса на голгота, немаштија и гробарење

и сиот пород е заглавен

во ококорените очи на ужасот

во доодените старци потпрени на лесите

со дотуркана пензија.

Пред Астибовите и Македонкини дисконти

во долгите редици се трампа работничкиот труд

со залак од стврднатиот леб

размрзнат со бонови обезвреднети до хаос.

Во фабричките хали на „Македонка“ и „Астибо“,

во кругот на „Црвена Ѕвезда“ и насекаде

во градот под Исарот

ДРЕМЕ УТРОТО ВО ХАОС.

Штип, Јануари 1997 г.